Fiziksel açlık, vücudunun gerçek enerji ihtiyacıdır ve yavaş yavaş ortaya çıkar.
Duygusal açlık ise aniden başlar; çoğu zaman stres, sıkıntı, öfke, yalnızlık veya can sıkıntısı gibi bir duygunun ardından gelir.

Fiziksel açlığı, mide bölgesinde hissedersin; karın guruldaması, enerji düşüklüğü gibi fiziksel belirtileri olabilir.
Duygusal açlığı ise bedensel bir açlık değil, zihinsel bir dürtü şeklinde hissedersin. “Canım bir şey istiyor”...

Fiziksel açlıkta, her besini kabul edebilirsin.
Duygusal açlıkta ise “sana rahatlatıcı gelen” belirli besinleri seçersin. Tatlı, hamur işi, cips gibi...

Fiziksel açlıkta, doygunluk hissiyle yeme isteğin ortadan kalkar.
Duygusal açlıkta ise doygunluk hissi olsa da yeme isteğin ortadan kalkmaz. Ardından suçluluk veya pişmanlık hissedebilirsin. “Aslında içindeki boşluk dolmaz.”

Duygusal açlık; bastırdığın duyguları, söyleyemediğin cümleleri, hissedemediğin anları doyurmaya çalışır.

Şimdi dur ve kendine sor.

Gerçekten ihtiyacın olan şey yemek yemek mi?

Uzm. Dyt. Sümeyye Savran